دروازه مردگان

حمیدرضا شاه‌آبادی

نشر افق، چاپ دوم ۱۳۹۸

240 صفحه، گروه سنی د، ه

1000 نسخه

30 هزار تومان

قبرستان عمودی نام اولین از سه‌گانهٔ دروازه مردگان است. این سه‌گانه چند روایت موازی دارد که یکی از آن‌ها براساس وقایعی از تاریخ تهران در دوره‌ی قاجار نوشته شده است. مسئلهٔ بازگشت مردگان، یا رفتن زندگان به جهان مردگان، ترس یا آرزو، یکی از دستمایه‌های این رمان است و  آنچه دربارهٔ خفه‌شدن کودکان در حوض‌های عمیق خانه‌‌های قدیمی و آب‌انبارها شنیده‌ایم، از دستمایه‌ها‌ی دیگرِ نوشتن این سه‌گانه در ژانر وحشت برای نوجوانان بوده است.

در قبرستان عمودی دو داستان به صورت موازی تعریف می‌شود. اول داستانِ پسر نوجوانی به نام مجید است که با پدر و خواهرش زندگی می‌کند. او به‌تازگی مادرش را از دست داده است و آرزو می‌کند یک‌بار دیگر او را ببیند، تا اینکه نوشته‌هایی از دورهٔ قاجار به دستش می‌رسد. نویسندهٔ آن‌ها رضاقلی‌ میرزاست. رضاقلی میرزا در یادداشت‌هایش نوشته است که به سرزمین مردگان رفته و توانسته با مردگان حرف بزند. مجید با خواندن نوشته‌ها و برای این‌که بفهمد رضاقلی میزرا واقعاً به دنیای مردگان رفته یا این صرفاً تصوراتش بوده و به آرزوی این‌که خودش دوباره مادرش را ببیند، درگیر ماجرا‌هایی می‌شود.

نویسندۀ معرفی: صوفیا محمودی