• تری ایگلتون
  • مترجم: معظم وطن‌خواه، مسعود شیربچه
  • نشر گستره،‌ چاپ اول ۱۳۹۸
  • ۱۱۰۰ نسخه
  • ۲۳۲ صفحه
  • ۳۵ هزار تومان

ایگلتون در فصل اول این کتاب به نام «ابتذال خوش‌بینی» روشن می‌کند که امید یک چیز است و خوش‌بینی چیزی دیگر. خوش‌بینی و بدبینی می‌توانند خصلتی جمعی یا فردی باشند، اما درهرحال به خلق‌وخو و گرایش ذاتی وابسته‌اند و غیرمنطقی و غیرعقلانی‌ و کلی‌نگرند. اما امید را دلیل می‌باید؛ به عبارت دیگر، بدون ‌امید هم می‌توان خوش‌بین یا بدبین بود. او با روشن‌کردنِ تمایز میان امید و میل، امید و خواست، امید و ایمان، و تقسیم امید به انواعِ امید عالمانه، امید ریشه‌ای، امید مطلق و … مشخص می‌کند وقتی از امید به‌‌عنوان فضیلت حرف می‌زند، از چه سخن می‌گوید.